17 Kasım 2012 Cumartesi

BABAM SENİ ÇOK ÖZLEDİM


Babam senin yokluğuna
Hala alışamadım
Kırk küsür yaşıma girdim
Hala seni unutamadım
Hala başım şıkışınca
Ah Babam sağ olsaydı diyorum
Seni  dört yaşımdan
Yedi yaşıma kadar ki halini
Hatırlıyorum
Ben Okula başladım
Sen bizi bırakıp gittin
Hem de ne gidiş
Hiç dönülmeyen bir yere gittin
Babam ben küçükken
Senin gibi geyimli kimi görsem
Arkasından sana benzetirdim
Sana ben zeyen kimi görsem
Benim  Babam ölmedi
İşte karşımda diyordum
Tam yanına yaklaşıp
Baba deyecek olsam
Senin olmadığını fark ediyorum
Sen gittin ya Babam
Ben ne acılar çektim
Sahipsiz kaldım
Bana sahip çıkan olamadı
Beni sarıp bağrına basan olmadı
Sevgisiz şefkatsiz  bu yaşıma geldim
Hala içimde özlemin dinmedi
BABAM
En yakınlarım bile halimi sormadılar
Amcalarım Dayılarım
Bana sahip çıkmadılar
Sen olsaydın Babam
Onların evlatlarını kendi
Evladın gibi korur kollardın
Onlara kol kanat gererdin
Onları benim gibi sahipsiz  komazdın
Yine de yolomu sapıtmadan
Kötü işlere bulaşmadan
Bu yaşıma geldim
Her acıya göğüs gerdim direndim
Yokluk yıllarım çok oldu Babam
Yinede haram lokma yemedim
Çünkü ben senin oğlunum
Sen bize haram lokma yedirmedinki
Sokakta bir şey bulup
Eve getirsem bana onun hesabını soraradın
Nereden aldıysan git yerine bırak derdin
Evimize haram bir çivi bile giremezdi
Sen buna izin vermezdin
Babam benim de boyumca
Evlatlarım oldu
Terbiyeyi  bende onlara verdim
Görseydin gurur duyardın
Ya Babam işte böyle
Hala bir yanımda
Eksikliğini hissediyorum
Ve hala seni çok özlüyorum
Bir avuç kemik olsaydın da
Başımızda dursaydın
Ben  çaresiz kaldığımda
Bana Çare olsaydın
KEŞKE BABAM SAĞOLSAYDIN.
               EMRULLAH ÇELİK








Hiç yorum yok:

Facebook'ta Paylaş

Bağlantı listesi