30 Temmuz 2011 Cumartesi

MUTLUYDUK SENİNLE

Biz bir Elmanın iki yarısı giydik
Herşeyi senle paylaşırdık
Bir dondurmayı ikimiz yerdik
Sen dondurmanın çukolatasını yerdin
Bende kalan dondurmayı
Bir Madensuyunu ikimiz içerdik
Yarısını sen içerdin yarısını ben
Böyle ne günlerimiz geçti seninle
Ne kadar mutluyduk seninle
Hiçbir şeyi kafaya takmazdık
Dünya yansa umurumuzda olmazdı
Çok sevmiştik bir birimizi
Her yere birlikte giderdik Pazara bile
Evden çıkarken arardın beni
Hadi ben çıkıyorun gel derdin
Ben hiç dururmuyum hemen gelirdim yanına
Düşerdik ikimiz pazarın yoluna
Birde bana fazla sokulma yanıma
Bir gören olur sonra derdin
Sanki yanyana giderken kimse gör meyecekmiş gibi
Bir şiir yazmıştım bu aşk burada bitsin diye
Sende kendine anlamıştın
Küsmüştün bana
Bu şiirin senle alakası yoktur dediğimde
Ozaman neden yazdın demiştin
Bu şiiri yazmadan önce düşünecektin demiştin
Bende sana bu eski bir şiirim demiştim
Zorla seni ikna edmiştim
Ne günlerdi o günler
Ogünleri geri versinler ömrümüm geri kalanını alsınlar
Pastaneye gitmiştik seninle
İlk sorduğun soru benden başka kimleri getirdin buraya demiştin
Bende sana senden önce iki kişi daha getirdim demiştim
Hemen kaşlarını çatmıştın
Yine kızmıştın bana
Şaka yaptım desemde inanmanıştın
İnadından benim pastamı yemiştin
Senden başka kimlri getirdim öğrenmek istermisin dediğinde
Söyle kimleri getirdin doğru söyle
Bende sana kız kardeşlerimi deyince yüzün bir hoş oldu
Bana haksız yere kızdığın için utandın
Bende sanmıştımki demiştin ben de sanma demiştim
Ne günlerdi ogünler ah ogünler
Hem korkardık hem heyacanlanırdık
Bizi kimse görmese aşkımızı bilmese deye
Bir şeyi unuttuk biz bir birimize yasaktık
Bir gün biri görecek aşkımızı bitecek deye düşünmedik
En sonunda ayırdılar bizi ama benim hala umudum vardı
Taki sen telefonu yüzüme kapatıncaya kadar
Bir daha arama bu iş olmaz deyinceye kadar
Benim hala umudum vardı
Çünkü bir aşk bir seferde bitmez

Ömür biter aşk bitmez bitmedide bende
Sen bitirsende ben bitiremem
O mutlu günlerimizi unutanan
Nasıl unuturum
Yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi
Bir gün görmesek bir biri mizi
Bir yıl gibi hasret kalırdık bir birimize
O günleri unutmak kolaymı
Yine seni düşünüyorum
Bu şiiri göz yaşlarımla yazıyorum
Sen aklıma her geldiğinde ben hep ağlıyorum
Hiç aklımdam çıkmıyor sunki
Hiç göz yaşım dinmiyorki
Her gün seni düşümüyor her gün sana ağlıyorum
Ah o gümler geri gelse diyorum
Ama imkansız biliyorum
Bir türlü şu kalbime söz geçiremiyorum
İllede sen diye inat ediyor
Hem beni üzüyor hem kendi üzülüyor
Olmayacak duaya amin dedik
Bekliyoruz belki Allah kabuleder diye

EMRULLAH ÇELİK



Hiç yorum yok:

Facebook'ta Paylaş

Bağlantı listesi