17 Şubat 2011 Perşembe

SEN VURDUNDA BEN ÖLMEDİMMİ?

Yokluğunda ne ateşleri hasretinle yaktım da
 
Bir seni yakamadım,beni yaktığın gibi
 
Çölde su,mahpusta gün,oruçta ekmek gibi bekledim seni
 
Sende araya korkular koydun.
 
Yasaklar koydun...
 
Bitmez tükenmez engeller koydun...
 
Şimdi nerdesin diye sakın sorma
 
SEN ÇAĞIRDIN DA BEN GELMEDİM Mİ?
 
Sen varken darılmazdım çiçeksiz baharlara,
 
Yağmurlu havalara...Bu kasvetli akşamlara
 
Sen varken
 
Bakıp içlenmezdim tren istasyonlarına
 
Otobüs duraklarına...
 
Sen varken ayrılanlara ağlamazdım...
 
Yıkılmazdım biten sevdaların ardından
 
Gidenlere küsmezdim
 
Kalanlara acımazdım...
 
Sen varken böyle üşümezdim-titremezdim
 
Masumdum,çocuklar gibi
 
Böyle delirmezdim-küfretmezdim...
 
Hele ölmeyi hüç düşünmezdim.
 
Şimdi soruyorum sana
 
Adı sevdaysa bu cehendemin
 
SEN YAKTIN DA BEN YANMADIM MI?
 
Biliyorsun
 
Bütün acılarına``yeşil ışık``yaktım olmadı
 
Bütün korkularına ``arka çıktım``olmadı
 
Dağlara merdiven dayadım olmadı.
 
Haziranda kar oldum yağdım avuçlarına olmadı
 
Sevdim olmadı-yandım olmadı-taptım olmadı
 
ARTIK BENDEN PES

BU AŞKIN BİLETİNİ İSTEDİĞİN GİBİ KES
 
Nasılsa gidiyorsan
 
Biliyorum git...
 
Ama ardında
 
Ağlaya bir çift göz
 
Paramparça bir yürek
 
Ve yıkılmış bir dağ görmek istemiyorsan
 
Çek silahını-daya sırtıma
 
Titrersem namerdim...
 
SEN VURDUN DA BEN ÖLMEDİM Mİ?




Hiç yorum yok:

Facebook'ta Paylaş

Bağlantı listesi