29 Aralık 2010 Çarşamba

BELKİ

Her Gün Kendime Yeni Bir Beyaz Sayfa Açıyorum
İçin de sen olan.
Anladım Ki Sayfa Siyah Dahi Olsa
İmzayı Atan Kalemin Rengidir, yazdıklarım
Ayrılıgın rengını yazarak
Şehirleri sokakları adım adım
Boynu bükük gezerek öğreniyorum
Kaldırımların rengıne aldırmadan
Halime acıyarak.
Bir ses beklemek senden.
Soluk beklemek.
Suskunluğun en acımasız olduğu zamanlardayım.
Hiç bu kadar uzun susmadın sevdiğim
Hiç bu kadar uzun gitmedin bilmediğim yerlere,
Gözlerimi götürmeden yanında!
Yalnızca çocuklar ağlar ve yalnızca Allah affeder...
Cehennem boştu kötüler yokken,
Bir umuttu yanlızlık
Bir şeyleri paylaşamamaktı belki,
Gözler dalıp giderken, yaralı bir serçeye ağlayan bir buluttu belkide,
Belki belkilerle dolu bir hayattı bu...
Ben gecenin karanlığında yürürken
Yıldızlar ağıtlar yakıp
Ay ağlıyordu.
Belki
Bütün insanları sevebilirdim,
Sevmeye senden başlamasaydım.
Her Gün Kendime Yeni Bir Beyaz Sayfa Açıyorum

Emrullah Çelik




17 Aralık 2010 Cuma

GÜL YÜZLÜM

Gül yüzüne bakmaya doyamıyorum
Gündüzüm seninle gece sensiz olamıyorum
Gülünce güller açıyor gül yüzünde
Bir gün bile sensiz olamıyorum
Daha ne kadar sürecek bu ayrılık
Senin hasretine dayanamıyorum
Her günüm her anım seninle geçsin
Bu ömür bu hayat seninle bitsin
Sen benim için çok değerlisin
Benim için sen her şeyden güzelsin
O güzel yüzünü görmediğim gün
İçimi kaplıyor buruk bir hüzün
Ne zaman seni görürse gözüm
Kalmıyor bende ne gam nede hüzün
Bakışların benim için çok manalı
Allah ayırmasın bir birimizden
Bu gönül sana çoktan sevdalı

Emrullah Çelik




Facebook'ta Paylaş

Bağlantı listesi