2 Ağustos 2009 Pazar

Koca Çınar Ali Osman

Ne gün gördü ne safa sürdü
El alemin işinde hep süründü
Ne eşinden ne sevdiklerinden
Bir gün olsun vefa gördü
Hep çalıştı çabaladı
Kimseye muhtaç olmadı
Çocuklarını büyüttü
Kimseye muhtaç olmadan
Hepsini evlendirdi
Kimseden yardım almadan
Çünkü onun adı Ali Osman
O köyünü çok severdi
İnsanlarını hep överdi
Köyünden hiç ayrılmadı
Hasretliğe dayanmazdı
Ne köyünden ne sevdiklerinden
Bir gün olsun ayrı kalamazdı
Bu kadar vefalı insana
Hiç vefasızlık olur mu
Olmadı da olamazdı da
Hastalandı hasta yattı
Çoluk çocuk herkes aradı
Geçmiş olsun dileyerek
Herkes hal hatır sordu
Tüm duamız onun laydı
İyileşip köyüne gelsin diye
Sevdikleriyle birlikte olsun diye
Ne yazık ki olmadı
Allah onu bizden fazla sevdi
Onu yanına aldı
Bu kadar cıkmış ömrü
Daha ötesi olmadı
Bir tek muradı vardı
Torunu Fati’nin düğününde oynamak
O da oldu Fatih genç yaşta evlendi
Dedesinin muradı yerine geldi
Belki Allahtan biraz daha ömür dileseydi
Belki dileği yerine gelirdi
O hiçbir şeyin fazlasını istemezdi
Ne paranın ne hayatın ne mutluluğun
Hep en azıyla yetinirdi
En azıyla mutlu olurdu
Hiç kimseyi üzmez kimseyi kırmaz
Herkesle iyi geçinir
Kendi ağlasa bile herkesi güldürürdü
Felek onu güldürmedi
Dert yumağıyla örülen ömrü
Daha fazla dayanmadı
İnceldiği yerden koptu
Hayatı Perşembe günü son buldu
Huzur içinde yat koca çınar

EMRULLAH ÇELİK



Hiç yorum yok:

Facebook'ta Paylaş

Bağlantı listesi