14 Mayıs 2009 Perşembe

KÖR EBE

Bu aralar dalgınım.
Savrulup duruyorum hayatın ortasında.
Geçikmiş kırlangıçlar gibiyim,deliyim.
On iki ayda dert gibiyim.

Şah damardan vurur sancılar.
Çoktan cemreler düşmüş yüreğime.
Arada bir ayaz vursada yüzüme.
Ellerin dokunmaz yüreğime.

Yağmurlu bir günün ardında bıraktım sesini.
Korkunun kol gezdiği bir gecede.
Gidenler gitmişlerdi zaten.

Boşluğa dalıp gidişim.
Geri dönmeyeçeğini bilmememdendir.
Tembihlemek nafiledir.

Ve uzaklardan bır çığlık gibi gelir sesin.
Karabasan ruyalarla doludur sokakların.
Kaç gece daha rüyalarımda göreçegim seni
Zifiri zindan geçelerde.

Rüyalarımda yogun bir hava var.
Yinede kendi işimi kendim yapıyorum.
Dilimde bir istila şarkısı betonarme sokaklarını yıkacağım.
Gündüz ayı
Gece güneşi kaybetmişim.

Ve şimidi tüm saatler boşluğu vuruyor.
Sen istersen dönme bana geri
Sakallarım uzayıp yüzümü kapayacaksa.
Pusular,pusular vurmaz beni.
İçime çektikçe tüm hasretlerim söner.

Sesleniyorum Sana Beklenen Ölüm
Haydi Gel Dindir Bu Acıyı.
Oysa derin sular sessiz akarmış.
İmzayı atan kalemin rengidir yazdıklarım.

Gidenlerden usanmıştır sensizlik.
Ne keyifle okuduğum şiirler ezberimde.
Sarsa bedenimi kordan geceler.
Titresin ruhum erisin geceler.

Kalemimden dökülen her bir hece kurşun
Dilimden dökülen her bir hece düşman bana.
Seni böyle duymuştum.
Seni bin bir biçimde.

Sana Hiçbir şey söylemek istemiyorum.
Bütün sözçükler yetersiz.
Kör sağır dilsiz.
Ben körebeyim, ben ebeyim.

Varsın yanacaksam; senden yanayım.
Ne gelecekse senden gelsin kabûl.
Unuttm inan.hikayelerimi,hayallerimi,ruyalarımı ve serüvenlerimi.
Kendime dönmüştür artık tuttuğum o silah.

Bir okyanus olurdu yoluna serdiğim.
Zehir geceler.
Yüreğimin tutsaklığını inadına sorguluyor.
Ne bir sözdü senden duymak istediğim nede bir söz.

Emrullah Çelik




Hiç yorum yok:

Facebook'ta Paylaş

Bağlantı listesi